قسمت 7 از
قسمت 7 از
توضیحی کوتاه برای کسانی که اعتقاد دارند بعد رسول اکرم (ص) اصحاب از دین برگشتند بجز تعداد انگشت شماری...
توبه پیامبر و مهاجرین و انصار:
﴿لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَی ٱلنَّبِیِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِینَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِینَ ٱتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٖ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَیۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَءُوفٞ رَّحِیمٞ ١١٧﴾ [التوبة: ١١٧].
«خداوند توبه پیامبر و مهاجرین و انصار را که در آن لحظه دشوار (با وجود گرمای زیاد، کمی وسیله سواری و آذوقه، فصل چیدن محصولات) از پیامبر پیروی و اطاعت کردند (و همراه او به جنگ تبوک رفتند)، پذیرفت؛ آن هم بعد از آن که نزدیک بود دلهای بعضی از آنها اندکی منحرف شود (و در جنگ سستی کنند و در نیمه راه برگردند، ولی با این حال) باز هم خداوند توبه همگی شان را پذیرفت؛ زیرا خداوند نسبت به آنها بسیار رؤوف و مهربان است».
بخشش گناهان اصحاب:
﴿وَٱلَّذِینَ هَاجَرُواْ فِی ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْ لَنُبَوِّئَنَّهُمۡ فِی ٱلدُّنۡیَا حَسَنَةٗۖ وَلَأَجۡرُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَکۡبَرُۚ لَوۡ کَانُواْ یَعۡلَمُونَ ٤١ ٱلَّذِینَ صَبَرُواْ وَعَلَیٰ رَبِّهِمۡ یَتَوَکَّلُونَ ٤٢﴾ [النحل: ٤١-٤٢].
«کسانی که در راه خدا، پس از آن که (در مکّه) مورد ظلم و ستم قرار گرفتند، (به مدینه و حبشه) هجرت کردند، در این دنیا جایگاه و پایگاه خوبی بدانان می دهیم و البته پاداش اخروی بزرگتر است اگر بدانند. آنها کسانی هستند که (در تمام مراحل همراهی با پیامبر) صبر و شکیبایی ورزیدند و بر پروردگارشان توکّل و تکیه میکنند».
در این آیات نیز، به اذیّت و آزار و فشارها و شکنجههایی که مشرکین مکّه برای مهاجرین ایجاد می کردند، همچنین به هجرت آنها به مدینه - و حبشه - فقط به منظور حفظ عقیده و زندهنگهداشتن راه خدا و اسکان آنها در مدینه اشاره شده و آنها را به اوصاف «صبر» و «توکّل» مدح و ستایش نموده است و در همان سوره ادامه می دهد:
﴿ثُمَّ إِنَّ رَبَّکَ لِلَّذِینَ هَاجَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا فُتِنُواْ ثُمَّ جَٰهَدُواْ وَصَبَرُوٓاْ إِنَّ رَبَّکَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِیمٞ ١١٠﴾ [النحل: ١١٠].
«سپس پروردگار تو (ای پیامبر!) نسبت به مهاجرینی که مورد شکنجه و آزار (کفّار مکّه) واقع شدند و بعد از آن (در راه خدا هجرت کردند و) جهاد نمودند و صبر و تحمّل کردند، همانا پروردگارت بعد از آن، دارای مغفرت و مرحمت فراوان است».
و نهایتاً - در این آیه - به همگی شان وعده آمرزش و رحمت میدهد و گناهان و تقصیراتشان را - که قطعاً هم داشتهاند - بخشیده است.. بنابراین، هرچند اصحاب پیامبر ص معصوم هم نباشند - که نیستند - ولیکن خداوند به آنها وعده مغفرت و رضوان داده است.
#سنی
#اهل-سنت
ادامه دارد....
توضیحی کوتاه برای کسانی که اعتقاد دارند بعد رسول اکرم (ص) اصحاب از دین برگشتند بجز تعداد انگشت شماری...
توبه پیامبر و مهاجرین و انصار:
﴿لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَی ٱلنَّبِیِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِینَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِینَ ٱتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٖ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَیۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَءُوفٞ رَّحِیمٞ ١١٧﴾ [التوبة: ١١٧].
«خداوند توبه پیامبر و مهاجرین و انصار را که در آن لحظه دشوار (با وجود گرمای زیاد، کمی وسیله سواری و آذوقه، فصل چیدن محصولات) از پیامبر پیروی و اطاعت کردند (و همراه او به جنگ تبوک رفتند)، پذیرفت؛ آن هم بعد از آن که نزدیک بود دلهای بعضی از آنها اندکی منحرف شود (و در جنگ سستی کنند و در نیمه راه برگردند، ولی با این حال) باز هم خداوند توبه همگی شان را پذیرفت؛ زیرا خداوند نسبت به آنها بسیار رؤوف و مهربان است».
بخشش گناهان اصحاب:
﴿وَٱلَّذِینَ هَاجَرُواْ فِی ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْ لَنُبَوِّئَنَّهُمۡ فِی ٱلدُّنۡیَا حَسَنَةٗۖ وَلَأَجۡرُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَکۡبَرُۚ لَوۡ کَانُواْ یَعۡلَمُونَ ٤١ ٱلَّذِینَ صَبَرُواْ وَعَلَیٰ رَبِّهِمۡ یَتَوَکَّلُونَ ٤٢﴾ [النحل: ٤١-٤٢].
«کسانی که در راه خدا، پس از آن که (در مکّه) مورد ظلم و ستم قرار گرفتند، (به مدینه و حبشه) هجرت کردند، در این دنیا جایگاه و پایگاه خوبی بدانان می دهیم و البته پاداش اخروی بزرگتر است اگر بدانند. آنها کسانی هستند که (در تمام مراحل همراهی با پیامبر) صبر و شکیبایی ورزیدند و بر پروردگارشان توکّل و تکیه میکنند».
در این آیات نیز، به اذیّت و آزار و فشارها و شکنجههایی که مشرکین مکّه برای مهاجرین ایجاد می کردند، همچنین به هجرت آنها به مدینه - و حبشه - فقط به منظور حفظ عقیده و زندهنگهداشتن راه خدا و اسکان آنها در مدینه اشاره شده و آنها را به اوصاف «صبر» و «توکّل» مدح و ستایش نموده است و در همان سوره ادامه می دهد:
﴿ثُمَّ إِنَّ رَبَّکَ لِلَّذِینَ هَاجَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا فُتِنُواْ ثُمَّ جَٰهَدُواْ وَصَبَرُوٓاْ إِنَّ رَبَّکَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِیمٞ ١١٠﴾ [النحل: ١١٠].
«سپس پروردگار تو (ای پیامبر!) نسبت به مهاجرینی که مورد شکنجه و آزار (کفّار مکّه) واقع شدند و بعد از آن (در راه خدا هجرت کردند و) جهاد نمودند و صبر و تحمّل کردند، همانا پروردگارت بعد از آن، دارای مغفرت و مرحمت فراوان است».
و نهایتاً - در این آیه - به همگی شان وعده آمرزش و رحمت میدهد و گناهان و تقصیراتشان را - که قطعاً هم داشتهاند - بخشیده است.. بنابراین، هرچند اصحاب پیامبر ص معصوم هم نباشند - که نیستند - ولیکن خداوند به آنها وعده مغفرت و رضوان داده است.
#سنی
#اهل-سنت
ادامه دارد....
- ۱.۱k
- ۱۶ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط