چه سکوتِ سنگینی‌ست...

چه سکوتِ سنگینی‌ست...
نام دختری،
از دفتر زندگی پاک می‌شود.

زمین سردتر از همیشه است
و آسمان،
با چشمانی خیس،
به خشونتی عادت کرده
که دیگر حتی فریاد هم نمی‌زند.

و ما، با دل‌هایی پُر از بغض
و نگاهی پُر از داغ، پر از خشم،
فقط می‌نگریم...

چه زمانه‌ی تلخی‌ست...
که عشق به زندگی
با مرگ پاسخ می‌گیرد😢😔