همیشه آخر قصه یکی راهی شده رفته

همیشه آخر قصه یکی راهی شده رفته
یکی مبهوته و یاد روزای رفته می‌افته
نه اون که میره می‌خواد و نه اینکه مونده می‌خنده
شاید این جوری قسمت بود، چی میشه بی هموو آینده
چی میشه بی هم روزایی که هر لحظه‌ش یه دنیا بود
نمیشه بی هم خندید و نمیشه فکر فردا بود
تموم لحظه‌هام آهِ خیال با هم بودن شد
چه روزایی که پژمرد و چه رویایی که پرپر شد
گرچه بادلخوش کنکا فقط اینو خیلی خوب میدونم
یه عمر با خودت تنها ولی سخت میشه عادت کرد
/ سعید