بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
شک در وجود حق تعالی و اثبات وجود او، بیشتر شبیه به یک بازی ذهنی می‌باشد و برخی نیز برای خودنمایی، مدعی می‌شوند که شک داریم، به ما اثبات کنید! که البته آنها می‌خواهند مخاطب خود را منفعل سازند و در ضمن مدعی شوند که کفر و شرک ما، از تکبر و بی‌خردی و نادانی - جهل نیست، بلکه بسیار اهل علم، عقل و به اصطلاح روشنفکر می‌باشیم ودلایل اثباتی می‌خواهیم!
دانشجویی، با یک لحن متکبرانه‌ای گفت: اثبات کنید که خدایی وجود دارد! گفتم: شما اثبات کنید که وجود ندارد؛ چرا که بودنش آشکار است و ادعای نبودنش اثبات می‌ خواهد.
خداوند سبحان متذکر گردید که پیامبرانش در برابر ادعای شک از سوی کفار می‌گفتند: قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِي اللَّهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ - پيامبرانشان گفتند: مگر در باره خدای پديد آورنده آسمانها و زمين ترديدى هست.(سوره ابراهیم بخشی از آیه 10)
و در مورد شکاکان فرمود: بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ - ولی آنها در شكند و با شک خود و حقايق بازی می‏كنند (سوره دخان آیه 9)
شک، هنگامی مصداق دارد که کسی در بودن یا نبودن، مردد مانده باشد و بگوید:شاید باشد - شاید نباشد؛ لذا کسی که مردد است، نباید قاطعانه انکار کند و در کفر خود لجاجت و اصرار نیز ورزد!
شک، در مواردی مصداق دارد که آدمی با چشم نبیند و به علم قطعی نیز نرسیده باشد، اما وقتی عقلی که به نور علم می‌بیند گواهی می‌دهد و چشم بصیرت - ژرف‌بین می‌بیند، دیگر شکی باقی نمی‌ماند که اثبات بخواهد.آیا هیچ عاقل بینایی، در روز روشن می‌گوید:من در شکم هستم، به من اثبات کنید که روز است؟!
خداوند سبحان فرمود: من خودم را به سرعت و به صورت مستمر، در نشانه‌هایم به آنها نشان می‌دهم تا یقین بیاورند :سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ - به زودی به سرعت و بی‌ وقفه، نشانه‏‌ های خود را در افق‌ها افق‌های عقلی، قلبی، علمی، کتاب خلقت،طبیعت و دردرون جانشان به آنها نشان می‏دهيم تا آشكار گردد كه او حق است، آيا كافی نيست كه او برهمه چيز شاهد و گواه است.(سوره فصلت آیه 53)
بنابراین، کافیست آن که گمان می‌ کند شک دارد، یک لحظه لجاجت را کنار بگذارد، چشمش را باز کند، خودش، دیگران، و همین طبیعت را ببیند،تا بدون هیچ نیازی به مطالعات فلسفی، به وجود او یقین آورد.(ادامه دارد...)