بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
گام نخست در شناخت خدا، باید شناخت خالق عالَم هستی باشد؛ چرا که خلقت را در وجود خودمان و در جهان هستی، با چشم میبینیم و عقل حُکم میکند که هیچ خلقی، بدون خالق نیست یا به تعبیر فلسفی:اینها همه معلول هستند و هیچ معلولی، بدون علّت پدید نمی آید - اینها همه پدیده - حادث می باشند، و هیچ پدیدهای بدون پدید آورنده مُحدّث، پدید نمیآید.
چه چیزی از خدا آشکارتر است که خدا به وسیلۀ آن اثبات شود؟!
سیدالشهداء، امام حسین علیه السلام: إلهي تَرَدُّديفي الآثارِ يُوجِبُ بُعدَ المَزارِ، فاجمَعْني عَلَيكَ بِخِدمَةٍ تُوصِلُني إلَيكَ، كَيفَ يُستَدَلُّ عَلَيكَ بِما هُوَ في وُجودِهِ مُفتَقِرٌ إلَيكَ؟! أيَكونُ لِغَيرِكَ مِنَ الظُّهورِ ما لَيسَ لَكَ حتّى يَكونَ هُوَالمُظهِرَ لَكَ؟! متى غِبتَ حتّى تَحتاجَ إلى دَليلٍ يَدُلُّ عَلَيكَ؟! ... بِكَ أستَدِلُّ عَلَيكَ فَاهْدِني بِنورِكَ إلَيكَ - خدای من! سر گرم شدنم به آثار و نشانهها، موجب دورى زيارت ديدارت مىشود، پس تمام قواى مرا متوجه كارى كن كه من را به تو برساند. چيزى كه خود در هستىاش نيازمند توست، چگونه میتواند دليل و رهنماى بر تو باشد؟! آيا جز تو را ظهورى است كه تو را نيست تا اين كه آنان آشكاركنندۀ تو باشند؟! كى غايب بودهاى تا نياز داشته باشى راهنمايى به جايگاه تو راهنمايى كند؟!... به واسطه توست كه ره به تو مىبرم؛ پس، با نور خود مرا به سويت رهنمون شو.(فرازی از دعای عرفه)
بنابراین،نیازی نیست که برای اثبات وجود خداوند سبحان،دلایل متعددی اقامه کنید، بلکه باید به مدعی شک بگوید: شک نیز باید منطقی باشدو تو هیچ دلیلی برای شک خود نیز نداری! کافیست چشمت را بازکنی و ببینی، تا به یقین برسی!(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
گام نخست در شناخت خدا، باید شناخت خالق عالَم هستی باشد؛ چرا که خلقت را در وجود خودمان و در جهان هستی، با چشم میبینیم و عقل حُکم میکند که هیچ خلقی، بدون خالق نیست یا به تعبیر فلسفی:اینها همه معلول هستند و هیچ معلولی، بدون علّت پدید نمی آید - اینها همه پدیده - حادث می باشند، و هیچ پدیدهای بدون پدید آورنده مُحدّث، پدید نمیآید.
چه چیزی از خدا آشکارتر است که خدا به وسیلۀ آن اثبات شود؟!
سیدالشهداء، امام حسین علیه السلام: إلهي تَرَدُّديفي الآثارِ يُوجِبُ بُعدَ المَزارِ، فاجمَعْني عَلَيكَ بِخِدمَةٍ تُوصِلُني إلَيكَ، كَيفَ يُستَدَلُّ عَلَيكَ بِما هُوَ في وُجودِهِ مُفتَقِرٌ إلَيكَ؟! أيَكونُ لِغَيرِكَ مِنَ الظُّهورِ ما لَيسَ لَكَ حتّى يَكونَ هُوَالمُظهِرَ لَكَ؟! متى غِبتَ حتّى تَحتاجَ إلى دَليلٍ يَدُلُّ عَلَيكَ؟! ... بِكَ أستَدِلُّ عَلَيكَ فَاهْدِني بِنورِكَ إلَيكَ - خدای من! سر گرم شدنم به آثار و نشانهها، موجب دورى زيارت ديدارت مىشود، پس تمام قواى مرا متوجه كارى كن كه من را به تو برساند. چيزى كه خود در هستىاش نيازمند توست، چگونه میتواند دليل و رهنماى بر تو باشد؟! آيا جز تو را ظهورى است كه تو را نيست تا اين كه آنان آشكاركنندۀ تو باشند؟! كى غايب بودهاى تا نياز داشته باشى راهنمايى به جايگاه تو راهنمايى كند؟!... به واسطه توست كه ره به تو مىبرم؛ پس، با نور خود مرا به سويت رهنمون شو.(فرازی از دعای عرفه)
بنابراین،نیازی نیست که برای اثبات وجود خداوند سبحان،دلایل متعددی اقامه کنید، بلکه باید به مدعی شک بگوید: شک نیز باید منطقی باشدو تو هیچ دلیلی برای شک خود نیز نداری! کافیست چشمت را بازکنی و ببینی، تا به یقین برسی!(پایان)
- ۴۹۲
- ۰۴ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط