بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
این نگاه واقعبینانه، سبب میگردد تا آدمی به جای ابتلای به عُجب، شاکر باشد، بگوید: الحمد لله که عقل سالمی دارم - الحمد لله که این علوم را به من تعلیم داد - الحمد لله که توفیق شناخت و ایمان یافتم - الحمد لله که اهل نماز، اطاعت و بندگی او میباشم و طاغوتها، بتها و هوای نفس خود و دیگران را بندگی نمی کنم الحمد لله که به من توفیق داد تا در راه او مجاهدت نمایم؛ چنان که در توفیق ولایت شناسی و ولایتمداری و دوست و دشمن شناسی، میگوییم: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.
عُجب سبب میشود تا انسان بر دیگران، حتی بر خدا و رسولش صلوات الله علیه و آله منّت بگذارد، اما ایمان که ریشه در خودشناسی و خدا شناسی دارد، سبب می شود که مؤمن، لطف و عنایت و منّت خدا بر خودش را بشناسد و بفهمد و شاکر باشد.
يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لَا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ - آنها بر تو منّت میگذارند كه اسلام آوردهاند، بگو اسلام خود را بر من منّت مگذاريد، بلكه خداوند بر شما منّت دارد كه شما را به سوی ايمان هدايت كرده، اگر در ادعای ايمان راستگو هستيد.(سوره حجرات آیه 17)
حدیث :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام فرمودند: عُجْبُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ اَحَدُ حُسّادِ عَقْلِهِ -خود شگفتى آدمى، يكى از حسودان خِرد اوست.(نهج البلاغه، حکمت 203)
ما لاِبنِ آدمَ و العُجبَ؟! و أوَّلُهُ نُطفَةٌ مَذِرَةٌ، و آخِرُهُ جيفَةٌ قَذِرَةٌ، وَ هُوَ بَينَ ذلكَ يَحمِلُ العَذِرَةَ؟! -آدميزاده را چه به خود شگفتی عُجب؟! آغازش نطفهاى گنديده است و فرجامش لاشهاى - مُرداری کثیف، و در اين ميان انبان نجاست است!(غرر الحكم : 9666)
غرور : متأسفانه غرور در محاورۀ فارسی، نادرست معنا شده است و به عنوان غلط مصطلح رایج شده است؛ و آن را به معنای افتخار به کار میبرند، تا جایی که خود پسند و متکبر را مغرور توصیف میکنند! یا میگویند فلان کار غرور آفرین بود یا حتی میگویند: غرور ملّی! معنای درست غرور، فریب میباشد و مغرور کسی است که فریب خورده و میخورد!
غرور، ازصفاتی نیست که حق تعالی در آفرینش درانسان قرار داده باشد، بلکه از بیخِردی، بیبصیرتی، سطحی نگری و البته عُجب، نشأت می گیرد.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
این نگاه واقعبینانه، سبب میگردد تا آدمی به جای ابتلای به عُجب، شاکر باشد، بگوید: الحمد لله که عقل سالمی دارم - الحمد لله که این علوم را به من تعلیم داد - الحمد لله که توفیق شناخت و ایمان یافتم - الحمد لله که اهل نماز، اطاعت و بندگی او میباشم و طاغوتها، بتها و هوای نفس خود و دیگران را بندگی نمی کنم الحمد لله که به من توفیق داد تا در راه او مجاهدت نمایم؛ چنان که در توفیق ولایت شناسی و ولایتمداری و دوست و دشمن شناسی، میگوییم: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.
عُجب سبب میشود تا انسان بر دیگران، حتی بر خدا و رسولش صلوات الله علیه و آله منّت بگذارد، اما ایمان که ریشه در خودشناسی و خدا شناسی دارد، سبب می شود که مؤمن، لطف و عنایت و منّت خدا بر خودش را بشناسد و بفهمد و شاکر باشد.
يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لَا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ - آنها بر تو منّت میگذارند كه اسلام آوردهاند، بگو اسلام خود را بر من منّت مگذاريد، بلكه خداوند بر شما منّت دارد كه شما را به سوی ايمان هدايت كرده، اگر در ادعای ايمان راستگو هستيد.(سوره حجرات آیه 17)
حدیث :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام فرمودند: عُجْبُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ اَحَدُ حُسّادِ عَقْلِهِ -خود شگفتى آدمى، يكى از حسودان خِرد اوست.(نهج البلاغه، حکمت 203)
ما لاِبنِ آدمَ و العُجبَ؟! و أوَّلُهُ نُطفَةٌ مَذِرَةٌ، و آخِرُهُ جيفَةٌ قَذِرَةٌ، وَ هُوَ بَينَ ذلكَ يَحمِلُ العَذِرَةَ؟! -آدميزاده را چه به خود شگفتی عُجب؟! آغازش نطفهاى گنديده است و فرجامش لاشهاى - مُرداری کثیف، و در اين ميان انبان نجاست است!(غرر الحكم : 9666)
غرور : متأسفانه غرور در محاورۀ فارسی، نادرست معنا شده است و به عنوان غلط مصطلح رایج شده است؛ و آن را به معنای افتخار به کار میبرند، تا جایی که خود پسند و متکبر را مغرور توصیف میکنند! یا میگویند فلان کار غرور آفرین بود یا حتی میگویند: غرور ملّی! معنای درست غرور، فریب میباشد و مغرور کسی است که فریب خورده و میخورد!
غرور، ازصفاتی نیست که حق تعالی در آفرینش درانسان قرار داده باشد، بلکه از بیخِردی، بیبصیرتی، سطحی نگری و البته عُجب، نشأت می گیرد.(ادامه دارد...)
- ۱۴۸
- ۱۱ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط