اسرافیل شیرچی: 

اسرافیل شیرچی: 
من وخط هایم، آبشارهای آبی و فیروزه ای کوهساران را می ستاییم. همچون سیاه مشقی که از آسمان سرازیر می شوند و عشق را تکرارکنان به زمینیان ارزانی می دهند. خط هایم همراه آبشارهای عشق سرازیر می شوند و در گوشه ای از صفحه هستی ، قلمرو خودشان را پیدا می کنند و دست افشان و پایکوبان و غزلخوان ، حافظانه، ندای عشق سر می دهند.
من وخط هایم موسیقی باران گوش می دهیم و شاداب تر از برگ باران خورده اردیبهشت می شویم. در کنار هم به سماع در می آییم و پی در پی عشق را تکرار می کنیم.همچون باران عشق شفاف و شسته می شویم. سپس آرام در گوشه ای می نشینیم و منتظر آفتاب تابان می شویم.