من خوب خوبم

من خوب خوبم
و در سینه ی من و تو که هیچ جنایتی رخ نداده است
فقط اردی بهشتی بود یا که آبانی
که ما را به جان هم انداخت

تو فرار کن
باز هم فرار کن
از خودت
از من
تو, که متهم نیستی
تو, که شریان های مرا به چشم هایم ندوخته ای

من خوبم
و باد
از زیر نفس های من است
که رم میکند
به سمت سینه بند معشوقت
آویزان از دهان همین اردی بهشت
بپیچاندش دور گلو
که من خس خس های آخرش را
آرشه کنم
روی شعرهای جانی ام

تو سانسور کن
باز هم سانسور کن
خودت را
من را
تو, که عاشق نبوده ای
و من که هر شب
گلوی معشوقه ی گیس پریشانت را
به دندان نمیگیرم

من خوبم
فقط کمی نگران شده ام
که بعد ازین شعر
چه کسی باور میکند
شاعر ها دیوانه نیستند

ولی
تو باور کن
من خوبم
آنقدر که حتی فراموش...
راستی
اسمت چه بود???

پ.ن
لطفا
بغض را دراین شعر نادیده بگیرید
من
خوب
خوبم

تصویر هم نسازید
بگذارید جنونمان
همچنان مسکوت باقی بماند...

/ سعید