°

°
°
تو می دانی که تنهایی؛ نصیب من، ز این دنیاست!

کلاغ مهربان من! نصیب من همین یک جاست!

بیا و پر نزن از من، که من تنهاترین هستم

کلاغ مهربان من! فدای تو تن و دستم

نگاهم کن؛ به روی پایکی در باد می لرزم

کجایم شکل آدم هست؟! من از ترس تو می ترسم!

بیا و همدم من باش، نه انسانم نه از سنگم

همه قلب من از کاه است و با احساس درجنگم!

کلاغ پر سیاه من! ببر کاه از دلم، سردست!

میان لانه ات بگذار،که گرم گردد پر و دستت...