این شعرها دیگر برای هیچ کس نیست

این شعرها دیگر برای هیچ کس نیست
نه! در دلم انگار جای هیچ کس نیست
آنقدر تنهایم که حتی دردهایم
دیگر شبـیهِ دردهای هیچ کـس نیست
حتی نـفس‌های مرا از من گرفتند
من مرده‌ام در من هوای هیچ کس نیست
دنیای مرموزی‌ست ما باید بدانیم
که هیچ‌کس اینجا برای هیچ‌کس نیست
باید خدا هم با خودش رو راست باشد
وقتی که می‌داند خدای هیچ‌کس نیست
من می‌روم هر چند می‌دانم که دیگر
پشت سرم حتی دعای هیچ‌کس نیست...