بیا، دلم، به خدا هِی، بهانه می گیرد

بیا، دلم، به خدا هِی، بهانه می گیرد
دوباره عطرِ تو را، این ترانه می گیرد

برای آن که تو گفتی کسی نَفَهْمد ها!
دلم برای ِدلَت، محرمانه می گیرد

بدون تو، شبِ یَلدای من پُر از بُغض است
برای چه پدرم هندوانه می گیرد؟

من التماس مِدادَم نمی کُنم هرگز...
خودش همیشه غزل را نشانه می گیرد!

کنار پنجره هستم! سقوط آزاد است...
بیا دلم به خدا هی بهانه می گیرد!