.

.
.
نیمه ی گم گشته ات را دیر پیدا می کنی
سر بجنبانی خودت را پیر پیدا می کنی

در مدار روزگار و گردش چرخ فلک
عاقبت روزی تو هم تغییر پیدا می کنی

کودکی چون بادبادک با نسیمی می رود
خویش را بازیچه ی تقدیر پیدا می کنی

نوجوانی ، عاشقی ، دیوانگی ، سرگشتگی
می گریزد از تو تا تدبیر پیدا می کنی

عشق را در انتظار تلخ و بی پایان خود
در غروب جمعه ای دلگیر پیدا می کنی

می رسی روزی به آن چیزی که می خواهی ولی
در رسیدن های خود تاخیر پیدا می کنی

چشم می دوزی به او از دور و می پرسی چرا؟
نیمه ی گم گشته ات را دیر پیدا می کنی