هوای صبح را

هوای صبح را
از همه سو نفس می کشم.
دستی بر شاخساران بلند نیایش ‌
و دستی به هیاهوی روزی
و دغدغه نان
لابه لای دقایق رها ساخته ام.
پروردگارا!
با اولین قدم هایم بر جاده های صبح
نامت را عاشقانه زمزمه می کنم.
کوله بار تمنایم خالی است
و موج سخاوت تو، همچنان جاری
نمی ایستم از حرکت
تا باران مهربانی ات نایستد
سپاس و ستایش از آن توست که
با چنگ خورشید در پرده شب زده ای،
و صبح را ...
چون جلوه جبروت خویش ،
بر عالم گسترده ای....
امیدوارم آنچه بر دلت جاریست و بر فکرت باقی
برایت روایت شود.

سلام صبح همگی بخیر و خوشی