چقدر پنجره رابیبهار بگذاری

چقدر پنجره را بی بهار بگذاری ؟
و یا نیایی و چشم انتظار بگذاری

.

مگر قرار نشد شیشه ای از آن می ناب
برای روز مبادا کنار بگذاری ؟

.

بیا که روز مبادای ما رسید از راه
که گفته است که ما را خمار بگذاری ؟

.

درین مسیر و بیابانِ بی سوار خوشا
به یادگار خطی از غبار بگذاری

.

گمان کنم تو هم ای گل بدت نمی آید
همیشه سر به سر روزگار بگذاری

.