- درسته تو عزادار بودی اما منم پدر اون بچه بودم ، منم عزا

- درسته تو عزادار بودی اما منم پدر اون بچه بودم ، منم عزادار بودم این من بودم که بیشتر زجر کشیدم ، من میدیدم که تو گریه میکنی میدیدم میتونی بدون هیچ غروری با صدای بلند گریه کنی و پیراهناشو تو بغل بگیری ، اما من نمیتونستم ؛ چون من مرد بودم! چون غرور داشتم ، اونموقع که فهمیدم تو رفته بودی ، تو منو از خودت متنفر کردی من اونموقع به این فکر میکردم که چون ولم کردی با این کار میتونم ازت انتقام بگیرم!



+بخاطر چی از من انتقام گرفتی ؟ برای رفتنی که خودت باعثش بودی؟ چرا اینقدر زجرم دادی؟ چرا با اینکه خودت باعث اون اتفاق بودی‌ منو زجر می‌دادی؟ تو چطور آدمی هستی ؟ چطور آدمی هستی؟



کلماتم رو همونطور که با گریه مشت میزدم تویه سینش میگفتم‌ تا اینکه دست هام رو محکم گرفت و مجبورم کرد نگاش کنم



-من اذیتت کردم تو چرا رفتی؟ میدونستی حالم بده و میریزم تو خودم تو چرا رفتی ؟



+چون ترجیح دادم از عشقم بگذرم تا فقط با یه خلافکار روانی زندگی نکنم ، یه عاشق مریض که دلیل رفتارای پرخاشگرانش رو عاشقی میذاشت، خودتم خوب میدونستی اگه مونده بودم کنارت فقط و فقط بخاطر اون بود!



-هه...عاشق مریض؟ میخوای بهت نشون بدم تا چه حد میتونم مریض و روانی باشم ولی در عین حال عاشق؟



چشماش چشمای هفت سال قبل بود...چشمایی که همیشه ازشون میترسیدم

دست خودم نبپد که رنگ ترس گرفت چشمام


+چ..چرا یهو دیوونه میشی؟