تا حالا دندون پزشکی رفتید

تا حالا دندون پزشکی رفتید ؟

اول دکتر چند تا آمپول میزنه تو لثه تون ، بعد اون گاز انبر رو میگیره ، بعد دندون رو میکشه ،
بعضی وقتا از شدت درد دسته های صندلی رو محکم فشار میدیم ، اشک تو چشمامون جمع میشه ،
آخرش هم پنبه ها رو می چپونه تو دهنمون !

خب ، چرا نمیزنین تو گوشش ؟
چرا داد و هوار نمی کنید ؟
این همه درد رو تحمل کردید ، این همه سوزن و آمپول و مته و انبر و ...
خب اعتراض کنید بهش ! چرا اعتراض نمی کنیم ؟
تازه وقتی میخوایم بیایم بیرون میگیم: آقای دکتر ببخشید وقت بعدی کی هستش ؟!
می دونید چرا؟
برای اینکه درسته که ظاهر کار درناکه ولی باطن کار خوبه ، باطن کار شفا و سلامت است ، ظاهرش درده.

نمی خوایم خیلی موحد و خداشناس بشیم، ولی خدا رو به اندازه ی "دندانپزشک" قبول داشته باشیم .
به دکتر اعتراض نمی کنیم چون می دونیم این درد فلسفه داره و منجر به بهبود میشه ، میدونیم یه حکمتی داره...
، خب خدا هم حکیم است ، اصلا قبلا هم به دکتر می گفتند حکیم. یعنی کارهای او از روی حکمت است.

وقتی خدا درد و رنجی رو تو زندگی ما فرستاد ، ازش تشکر کنیم ، بگیم نوبت بعدی کی هستش ؟ رنج بعدی ؟
چرا انقدر اعتراض?????