کمدهای این خانه

کمدهای این خانه
رخت های مردی را
نفس می کشد
که نفس من است

کفش های مردی را
جفت می کند
که جفت من است

و چمدانی که
به اندازه ی حجم زنی ست
که شعرهایش را
بر روی دستمال کاغذی نم می زند

از لابلای این چوب لباسی ها
مردی را می تکانم
که تمامم را در چمدان تا می کند
و می برد



صدف درخشان

مجموعه ریل ها دور برگردان ندارند