کی مهربونی تو گرفت...از من غرقابی درد

کی مهربونی تو گرفت...از من غرقابی درد
کی دستای عزیز تو تبر برای ساقه کرد
کینه رو کی یاد تو داد...تو هم شدی مثل همه
از تن گرم عاشقت ..... کی ساخته ی مجسمه
نمیشه باورم توی...ن اینکه چشمای تو نیست
تو طاقتت نبود منو ببینی با چشم های خیس
قد تموم درد من تو داشتی کهنه مرحمی
دیروز بودی مرگ غمم امروز تولد غمی
از لب قصه ساز تو ....مونده صدای دشمنی
سخته ک باورم بشه....تو همون عاشق منی