همیشه باید کسی باشه که بغض هایت را قبل از لرزیدن چانه ات

همیشه باید کسی باشه که بغض هایت را قبل از لرزیدن چانه ات بفهمد...
باید کسی باشه که وقتی صدات لرزید بفهمه...
که اگر سکوت کردی بفهمه...
کسی باشه که اگر بهانه گیر شدی بفهمه...
که اگر سردرد را بهانه آوردی برای رفتن و نبودن بفهمه...
بفهمه به توجهش نیاز داری...
بفهمه که درد داری...
زندگی درد داره...
که دلگیری...
بفهمه که دلت برای چیزای کوچیک تنگ شده...
بفهمه که دلت برای قدم زدن زیر بارون.
برای بوییدنش...
همیشه باید کسی باشه...
همیشه...