✍

✍

دوستت دارم
و هراسانم دقایقی بگذرند،
که بر حریر دستانت دست نکشم
و چون کبوتری بر گنبدت ننشینم
و در مهتاب شناور نشوم
سخن ات شعر است
خاموشی ات شعر
و عشقت
آذرخشی میان رگ هایم
چونان سرنوشت.

تو مال منی من مال تو
فدای اون غیرت زنانه ات بشم که اکه یک ثانیه بهم نداشته باشی میدونم که کارم تمومه
دردت تو تنم الهی... جونم فدات عمرمممم..نفسم..