قـول دادم به خودم غصه تراشےنکنم

قـول دادم به خودم غصه تراشےنکنم
فکر این را کـه تو باشےو نباشےنکنم

فکراین را که تو هر روز بیایے سر ظهر
روےگلـــدان دلـم آب بپاشے نکنم!

حوض این خاطره را گرچه پر از گِل شده است
قول دادم به خـودم بعد تو کاشےنکنم!

من پر از زخـم جـگرسوزم و باید بروم
که تو را اینهـمه درگیر حـواشےنکنم

امشب افســوس نشد برسرقـولم باشم
نشــد از فاصله ها غصه تراشےنکنم

گر تفنـــگے برسانند به من، نامردم
تا ســـحر مغز خودم را متلاشےنکننم! .