وقتے کبوتر واژھ یے

وقتے کبوتر واژھ یے

تور بے طناب ترانہ مے افتند

بر مے دارمش

مے بوسمش

و رھایش مے کنم

ھ.مان بوسہ براے تداوم ترانہ ام کافے ست

بہ زدودن اشکے از زوایاے گریہ ھا رضایت نمے دھم

نمے خواھم شعرم را بہ خط خوش بنویسم

نمے خواھم از پے واژھ ھا تا پلکان کتاب و کورھ راھ لغت نامہ ھا سفر کنم

تنھا مے خواھم

دمے سر بر شانہ یے بگذارم

و بہ اندازھ ے دورے دست مرداب و دامن درناھا گریہ کنم

دیگر اینکہ چرا شانہ یے آشناتر از سپیدے کاغذ و قامت قلم نمے یابم

جوابش در چشم ھاے توست

کہ شھد نام و شکوھ شانہ ات را

از گریہ ھاے من دریغ مے کنے

حالا کہ کسے در حوالے خلوت خاموش ما نیست

لحظہ یے بہ دور از قافیہ ھاے غرور و گلایہ بہ من بگو

آیا تمام این ترانہ ھاے اشک آلود

بہ تڪرار آن روزھاے زلال زنبق و رازقے نمے ارزند ؟


#یغما_گلرویی