شرمنده ام

شرمنده ام !

گفته بودم 
دست بر دیوار دور آن ور دریا می زنم 
و تا هزاره ی شمردن چشم می گذارم 

گفته بودم 
غبار قدیمی تقویم را 
ازشیشه های شعر وخاطره پاک نمی کنم 

گفته بودم 
صدای سرد سکوت این سالها را 
با سرود و سماع ستاره بر هم نمی زنم 

اما دوباره دل دل این دل درمانده 
تو را میهمان سایه گاه ساکت کتاب و کاغذ کرد 
هی ...
همیشه همسفر حدود تنهایی!
بگذار که دفتر دریا هم 
گزینه یی از گریه های گاه به گاه من باشد...

#یغما_گلرویی