لــطــف ڪــن، امــروز را تــنــها بــه مــن ارفــاق ڪــن

لــطــف ڪــن، امــروز را تــنــها بــه مــن ارفــاق ڪــن
لــحــظــه ای از وقــتــِ خــود را هم بــه مــن انــفــاق ڪــن
بــرف و زمستان و هوا ســرد اســت و مــن آواره امــ
ســخــت ســرمــا خــورده ام مــن، ڪــرســی ات را داغ ڪــن
بــاز ســرمــا اســتــخــوان ســوز اســت و ره پــُر پــیــچ و خــَمــ
نــا امــیــدی را بــه چــشــمــت، امــر بــر قــشــلــاق ڪــن
دعــوتــم ڪــن تــا بــیــایــم، حــالــِ مــن بــهتــر شــود
خــوش اگــر بــگــذشــت، مــِهرم را بــه دل ســنــجــاق ڪــن
چــشــم تــو مــانــنــد دریــا، ابــرویــت همــچــون افــق
چــشــمــِ مــن روشــن بــه دریــاهایــِ خــوش آفــاق ڪــن
مــن بــه ســرمــا نــیــز، دلــگــرم از خــیــالــاتــِ تــوامــ
پــس بــیــا چــون خــاطــرت، در ســیــنــه ام اطــراق ڪــن