هم میزنم این قهوه ی تلخ قجری را

هم میزنم این قهوه ی تلخ قجری را
تا فکر تو شاید برساند شکری را
من خاطره مینوشم و با یاد تو خوبم
برگرد و پایان بده این بی خبری را
بعد از گله و اخم بگو سیب
و پر رنگ لبخند بزن تا بنویسم اثری را
حالا که حواسم به تو پرت است
بگیرند از من این هوش و حواس بشری را
باقاشق خود شعر نوشتم
و
مدادم هم میزند این قهوه ی
تلخ قجری را