آنجا را ببین آنجا که ماه و ستاره و گوسفند یکجا غروب میک

آنجا را ببین آنجا که ماه و ستاره و گوسفند یکجا غروب می‌کنند به اشاره‌ی دستی ، دستی دراز آویخته شده به پولکِ اتریشی با درزهایی به طرح پیاز و صدف...

آنجا که ارواح شعر را ترک می کنند برای جمع کردن پوکه‌های خالی ِِ فشنگ
همه چیز دست به دست هم می‌دهد تا قلبی پیر شود و جرینگ جرینگ کند و برود...

کافی‌ست همه چیز دست به دست هم دهد یا لااقل بعضی چیزها
آنوقت قلب قوز می‌کند و هاله‌ای آویزان می‌شود به کمرش
تا در ارتفاعی بلند شعر و فانوس و دهان را یکی کند...

نگاه کن چهارشتررا که ایستاده‌اند درآسمان و پیپ می‌کشند...
نگاه کن پرندگان را در باغ پرندگان پلاکارد به دست جلوی ملت ایستاده‌اند...

ببین شکوه را در دندان‌های طلا و قلب‌هایِ بدل...
سرازیر شو تا راهرویی دراز و بخواب با زنی...
و ببین چشم‌هات که عرق کرده‌اند درآستین گوزنی...
کسی‌ست آنجا که فرومی‌رود درجزیره‌ی ریش و شیهه می‌کشد باغ زردآلو...

بچرخ و ببین دلت بین بطری‌هاست آن پشت کنار دایره‌ی فیل‌ها در جنگل پاهای باریک...