کاش کودک بودم که به هربهانه ای
کاش کودک بودم که به هربهانه ای
به آغوشی پناه می بردم
و آسوده اشک می ریختم
بزرگ که باشی باید بغضهای زیادی
را بیصدا دفن کنی …
به آغوشی پناه می بردم
و آسوده اشک می ریختم
بزرگ که باشی باید بغضهای زیادی
را بیصدا دفن کنی …
- ۶۵۹
- ۱۱ مرداد ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط