روز سوم بود

روز سوم بود.
یونا کنار سینک ایستاده بود.
تب داشت، پیشونیش خیسِ عرق بود، اما ظرف می‌شست.
درِ آشپزخونه باز شد.
شوگا ایستاد و همون‌جا فهمید حالش خوب نیست.
جلو اومد و مچ دست یونا رو گرفت.
داغ بود.
گفت:
«تب داری. دیگه ظرف نشور.»
یونا مکث کرد،
ولی دوباره ظرف رو زیر آب گرفت.
«تمومش می‌کنم.»
همین جواب باعث شد شوگا ناخواسته عصبی بشه.
صداش بالا رفت:
«گفتم بس کن!»
آب رو بست.
یونا جا خورد.
عصبانی شد، اما از درون با صدای داد ترسید.
با صدایی لرزون گفت:
«داد نزن… من دارم کارمو می‌کنم.»
همون لحظه،
با صدای داد شوگا،
اعضا با عجله وارد آشپزخونه شدن.
فضا سنگین شد.