بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
مانند : هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ - او الله است كه إلهی - معبودی جز او نيست، حاكم و مالك اصلی او است، از هر عيب منزه است، به كسی ستم نمیكند، به مؤمنان امنيت میبخشد، و مراقب همه چيز است، او قدرتمندی است شكست ناپذير كه با اراده نافذ خود هر امری را اصلاح میكند، او شايسته بزرگی است.خداوند منزه است از آنچه شريك برای او قرار بدهند.(23)
هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ - او الله است، خداوندی است خالق، و آفرينندهای بی سابقه، و صورتگری است بی همتا، نام های نیکو اسماء کمالیه برای اوست، و آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح او می گويند، و او عزيز و حكيم است.(24)(سوره حشر آیه 23 و 24)
این تعاریف،همه توصیف اوست برای شناخت بهتر و بیشتر؛ و امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام به صفات بدین معنا، تصریح نمودهاند: الَّذِي لَيْسَ لِصِفَتِهِ حَدٌّ مَحْدُودٌ - همان که برای صفاتش حدّ وجود ندارد - محدود نیست.(نهج البلاغه، خطبه 1)
یعنی: میتوانید بگویید: خدا علیم و قادر است اما نمیتوان علم و قدرت او را اندازه گذاشت، چرا که هر اندازهای، بیانگر محدودیت میباشد.
اما، یک معنای و کاربرد واژۀ صفت، ویژگی و حالتی اضافه یا زاید بر ذات میباشد؛ مانند صفت دانشمند بودن یک انسان که ذاتی او نیست؛ هیچ کسی ذاتاً دانشمند خلق نشده و به دنیا نیامده است؛ بلکه علم را از بیرون کسب نموده است؛ حتی راجع به اولین انسان، یعنی حضرت آدم علیه السلام فرمود: وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَكُلَّهَا - و خداوند، تمامی اسمها را به آدم تعلیم داد.(سوره بقره بخشی از آیه 31)
صفات خدا، عین ذات اوست، یعنی خداوند سبحان مُرکب نیست که صفاتی غیر ذات داشته باشد - یا این صفات زاید و اضافه بر ذات باشند. بدیهی است که هر مُرکبی، قابل تجریه میباشد.
در این معنا،صفتی که غیر از موصوف باشد به خداوند سبحان راه ندارد، چنان که امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام در این معنای فرمودند: أَوَّلُ الدِّينِ مَعْرِفَتُهُ وَ كَمَالُ مَعْرِفَتِهِ التَّصْدِيقُ بِهِ وَ كَمَالُ التَّصْدِيقِ بِهِ تَوْحِيدُهُ وَ كَمَالُ تَوْحِيدِهِ الْإِخْلَاصُ لَهُ وَ كَمَالُ الْإِخْلَاصِ لَهُ نَفْيُ الصِّفَاتِ عَنْهُ. (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
مانند : هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ - او الله است كه إلهی - معبودی جز او نيست، حاكم و مالك اصلی او است، از هر عيب منزه است، به كسی ستم نمیكند، به مؤمنان امنيت میبخشد، و مراقب همه چيز است، او قدرتمندی است شكست ناپذير كه با اراده نافذ خود هر امری را اصلاح میكند، او شايسته بزرگی است.خداوند منزه است از آنچه شريك برای او قرار بدهند.(23)
هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ - او الله است، خداوندی است خالق، و آفرينندهای بی سابقه، و صورتگری است بی همتا، نام های نیکو اسماء کمالیه برای اوست، و آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح او می گويند، و او عزيز و حكيم است.(24)(سوره حشر آیه 23 و 24)
این تعاریف،همه توصیف اوست برای شناخت بهتر و بیشتر؛ و امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام به صفات بدین معنا، تصریح نمودهاند: الَّذِي لَيْسَ لِصِفَتِهِ حَدٌّ مَحْدُودٌ - همان که برای صفاتش حدّ وجود ندارد - محدود نیست.(نهج البلاغه، خطبه 1)
یعنی: میتوانید بگویید: خدا علیم و قادر است اما نمیتوان علم و قدرت او را اندازه گذاشت، چرا که هر اندازهای، بیانگر محدودیت میباشد.
اما، یک معنای و کاربرد واژۀ صفت، ویژگی و حالتی اضافه یا زاید بر ذات میباشد؛ مانند صفت دانشمند بودن یک انسان که ذاتی او نیست؛ هیچ کسی ذاتاً دانشمند خلق نشده و به دنیا نیامده است؛ بلکه علم را از بیرون کسب نموده است؛ حتی راجع به اولین انسان، یعنی حضرت آدم علیه السلام فرمود: وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَكُلَّهَا - و خداوند، تمامی اسمها را به آدم تعلیم داد.(سوره بقره بخشی از آیه 31)
صفات خدا، عین ذات اوست، یعنی خداوند سبحان مُرکب نیست که صفاتی غیر ذات داشته باشد - یا این صفات زاید و اضافه بر ذات باشند. بدیهی است که هر مُرکبی، قابل تجریه میباشد.
در این معنا،صفتی که غیر از موصوف باشد به خداوند سبحان راه ندارد، چنان که امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام در این معنای فرمودند: أَوَّلُ الدِّينِ مَعْرِفَتُهُ وَ كَمَالُ مَعْرِفَتِهِ التَّصْدِيقُ بِهِ وَ كَمَالُ التَّصْدِيقِ بِهِ تَوْحِيدُهُ وَ كَمَالُ تَوْحِيدِهِ الْإِخْلَاصُ لَهُ وَ كَمَالُ الْإِخْلَاصِ لَهُ نَفْيُ الصِّفَاتِ عَنْهُ. (ادامه دارد...)
- ۳۲
- ۲۶ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط