.

.
بگذار که از داغ تو قشلاق بسوزد
با اشک من و بغض تو آفاق بسوزد

بگذار غزل شعله کشد رنگ ببازد
در منطق این فلسفه اشراق بسوزد

برگرد دلم از غم این دشت گرفته ست
بگذار دل از فرصت اتراق بسوزد

من بی تو پلنگی شده ام زخمی و وحشی
نگذار غزل را نخ میثاق بسوزد

جیران ! بخدا ایل دلم خم شده برگرد
نگذار مرا ناله ی عشاق بسوزد