{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

پروردگارم ...

پروردگارم ...
شکوفایی روزت را سپاس میگویم که تاریکی شب را پایان می بخشد
و تاریکی شب را نظاره گرم که هیاهوی روز را سرانجام است؛
در این میان این "من" هستم که بالا میروم؛
پایین می آیم ؛
خوشحال و غمگین می شوم؛
تهی و سرشار می شوم و باز....
همان میشوم که بودم،
پروردگارم بندگی ام را بپذیر.
با یه بغل هوای تازه
دیدگاه ها (۲)

می سپارمت به لبخندهاگرچه گاهی خودم میهمانبغضهای بی دلیلم.......

یک تلنگرهم کافی بودبرای شکستنمبه هرحال ممنونتم روزگار

چشمان تو که از هیجان گریه می کننددر من هزار چشم نهان گریه می...

پارت ۷ راز ستارۀ درخشان

پارت ۱۸ راز ستارۀ درخشان

کودکی، پروازِ خیال بود در هوایِ بی‌مسئولیتی؛ زمانی که غصه‌ها...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط