ای آدما ای غنچه ها ای کوچه ها،

ای آدما ای غنچه ها ای کوچه ها،
تو روخدا بگین نره...
پیاده ها سواره ها مسافرای جاده ها،
تورو خدا بگین نره...
تورو خدا بگین نره،
اگه بره من حرفامو به کی بگم...
اخه من هم عاشق شدم،
داره میره من چی بگم...
آهای شبا ستاره ها ترانه ها،
اگه بره قشنگیها رو می بره...
ای آدما مسافرا پنجره های کوچه ها،
تو رو خدا بگین نره...
عاشق شدم اون می دونه،
واسه همین داره میره...
اگه بره کی تو شبام شعرام از من می گیره،
نرو بمون اگه کمم عاشق شدم خیلی زیاد...
یادش بخیرچه زود گذشت،
اون اولا یادت میاد...
پمترسکی غریب بودم،
تنها بودم ساکت و بی صدا بودم...
قشنگ بودی بچه بودم از ادما جدا بودم،
یه حرفی موند توی دلم بهت بگم...
از روزی که گفتی میرم،
خواستم بگم دوستت دارم...
دوستت دارم...
نه خنده ها نه گریه ها نه اون همه ترانه ها،
هیچی به یادت نمیادنه بوسه و نه کوچه و نه سایه ها...
داره میره تا دوباره ساکن اون شبا بشم،
تو باغ سرد لحظه هام مترسکی تنها بشم...
عمر منم با رفتنت انگار رو به اخره،
منم می خوام عاشق بشم تو رو خدا بگین نره...
میخواد بره تنها بره تو فکر راه سفره،
ای ادما ستاره ها مسافراتو رو خدا بگین نره...