من کیش نگاهت شدم و مات ولی... نه

من کیش نگاهت شدم و مات ولی... نه
دیوانه لبخند به لبهات ولی... نه

تو با رخ زیبا به دلم تاخت زدی و
من خیره به جادوی نفسهات ولی... نه

بر اسب مرادی تو سوار ومن خسته
افتاده ام اینگونه به پاهات ولی... نه

تو تاخت کنان طعنه زدی شاه دلم را
من خیره به امید مجازات ولی...نه

انگار دلت سوخت که با پای پیاده
من کیش نگاهت شدم ومات ولی...نه

شهریار