باران که شدی مپرس ، این خانه ی کیست

باران که شدی مپرس ، این خانه ی کیست
سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست
باران که شدی، پیاله ها را نشمار جام و قدح و کاسه و پیمانه یکیست
باران ! توکه از پیش خدا می آیی توضیح بده عاقل و فرزانه یکیست
بر درگه او چونکه بیفتند به خاک شیر وشتر ورستم وموریانه یکیست
با سوره ی دل ، اگر خدارا خواندی حمد وفلق ونعره ی مستانه یکیست
این بی خردان، خویش ، خدا می دانند اینجا سند و قصه و افسانه یکیست
از قدرت حق، هرچه گرفتند به کار در خلقت تو، وبال پروانه یکیست
گر درک کنی خودت خدا را بینی درکش نکنی, کعبه وبتخانه یکیست