در خانه بمانید که بیرون خبری نیست

در خانه بمانید که بیرون خبری نیست
غیر از غم و بیماری و فوتی اثری نیست
در دور همی های شما جشن" کووید" است
تنها ثمرش بهر تو شش های سفید است
کووید چموش و خر ! و افسار بریده است
یک قاتل و یک جانی خاموش و دریده است
بیرون خبری نیست بجز خنده ی ویروس
آن فسقلی فتنه گر و ذره ی منحوس
در خانه بمان مشتی اگر طالب فیضی
یا بار سفر بند اگر در پی غیظی
باید به چه رو گفت که کووید چموش است؟
یک قاتل بی دشنه و چاقو و خموش است؟
لب های تو را گر که ببوسد کُندَت منگ
با سرفه ی تو خلق شود صوت بد آهنگ
لبخند زَنَد، در ریه ات جشن بگیرد
تکثیر شود ، دارو و درمان نپذیرد
آن قدر کند لوس خودش را که شوی زار
چون کار کووید است فقط فتنه و آزار
هر چند چموش است ولی با کف صابون
یا با زدن ماسک شود ذله و لاجون
بزن ماسک و نزن این همه چانه
با ماسک چه زیبا بشود صورت و چانه