تو سفر کردی به سلامت بیا تا گندم یک دونه باشیم

تو سفر کردی به سلامت بیا تا گندم یک دونه باشیم
بیا تا آب یک رود خونه باشیم
چو شبها گر کنیم در سینه گردن
چو روز ها گر زهم بیگانه باشیم
تو سفر کردی به سلامت
تو منو کشتی به خجالت
دیگه حرف آشتی نباشه
با تو قهرم تا به قیامت
با تو قهرم تا به قیامت
چه کنم با درد محبت
به تو دیگه کردهام عادت
دیگه حرف آشتی نباشه
با تو قهرم تا به قیامت
با تو قهرم تا به قیامت
آه ه ه 
تو غرور مرا بشکستی 
که یه نامه برام نفرستس
به غریبه مگر دل بستی
تو بیا بسر بالینم
به دو بوسه بده تسکینم
که شکوفه غم می چینم
***