یک نظر کافی بود تا که دل را ببری

یک نظر کافی بود تا که دل را ببری
چه شود در دل تو باشد از من اثری؟

بوسه ای نذر تو و چشم خمارت کردم
مُردم و زنده شدم تا که کنی تو نظری

گیج و حیران شده در شهر فقط در پی تو
کشت مرا حسرت تو وین غم بی خبری

گرچه عمر قد ندهد که کنم دیدارت
که زند ریشه ی من غم و اندوه ، تبری

تو به هر جا برسی نفست مانا باد
نشوی خانه خراب ،یا چو من در بدری