وقتی بهشت عزوجل اختراع شد،

وقتی بهشت عزوجل اختراع شد،
حوا که لب گشود عسل اختراع شد!


آهی کشید و آه دلش رفت و رفت و رفت!
تا هاله ای به دور زحل اختراع شد!


آدم نشسته بود، ولی واژه ای نداشت...
نزدیک ظهر بود ... غزل اختراع شد!


آدم که سعی کرد کمی منضبط شود
مفعول و فاعلات و فعل اختراع شد!


«یک دست جام باده و یک دست زلف یار»
اینگونه بود ها... که بغل اختراع شد!


حوای من..دلم خیلی تنگ برات..خیلی.هیییی
دردت به تنم عمرم..نفسم