روزي دختر جواني در چمن زاري قدم مي­زد و پروانه­اي را لاب

روزي دختر جواني در چمن زاري قدم مي­زد و پروانه­اي را لابه­لاي بوته خاري گرفتار ديد. او با دقت زياد پروانه را رها کرد و پروانه پرواز کرد و سپس بازگشت و تبديل به يک پري زيبا شد و به دختر گفت: به خاطر مهربانيت هر آرزويي که داشته باشي برآورده خواهد کرد. .


دخترک لحظاتي فکر کرد و گفت: من مي­خواهم شاد باشم. پري سرش را جلو­آورد و در گوش دختر چيزي گفت و بعد ناپديد شد.


موقعي که دختر بزرگ شد، در آن سرزمين کسي شادتر از او وجود نداشت. هرگاه کسي از او درباره راز شادي­اش سؤال مي­پرسيد لبخند مي­زد و مي­گفت: من فقط به حرف پري خوب و مهربان گوش کردم.


موقعي که پير شد، همسايه­ ها مي­ترسيدند او بميرد و با مرگش رازشگفت انگيز شادي نيز با او دفن شود. آنها به او التماس مي­کردند : تو را به خدا به ما بگو پري به تو چه گفت؟


به نظر شما پري به دختر چي چيز گفته بود؟


پيرزن دوست داشتني، فقط لبخند زد و گفت: او به من گفت اصلاً مهم نيست آدمها که باشند و چقدر سعادتمند به نشر برسند، آنها هر که باشند به من نياز دارند!


واقعيت وجود انسان چيزي فراتر از تصورات ذهن بشريست. زماني که خداوند انسان را خلق مي­کرد، به فکر تفريح و يا سرگرمي خود نبود. بلکه انسان را براي هدف بسيار بالايي خلق کرد. ما با کم شمردن خود علاوه بر اينکه خود را در غم و غصه فرو مي­بريم، بلکه حتي به خداوندي که انسان را آفريد و او را بالاترين مخلوق خود نامگذاري کرد بي­احترامي مي­کنيم. فقط کافيه تا ما هم به حرف پري گوش کنيم:


مهم نيست که چه کسي هستي، کجا هستي، ثروت داري، از نظر ديگران مهمي، مهم نيست اطرافيان شما چه کساني باشند، دکتر، مهندس، فقير و يا غني فقط يک چيز مهم است :


ديگران هر که باشند به من نياز دارند.


فقط اينگونه با ايمان داشتن به اينکه خداوند ما رابراي هدفي معين و بزرگ آفريده شايد بتوانيم قدر نعمت بزرگ الهي (زندگي) را بدانيم. و اين تنها راه رسيدن به آن هدف بزرگ است.