يه جايي ديدم که شاعر مي‌فرمايد: «برخيز و مخور غم جهانِ گذ

يه جايي ديدم که شاعر مي‌فرمايد: «برخيز و مخور غم جهانِ گذران...»
همين که خواستم برخيزم، چشمم خورد به يه مصرع ديگه‌اش که ميگفت: «بنشين و دمي به شادماني گذران»!
خلاصه الان تو حالت نيم‌خيز موندم که چيکار کنم. برخيزم؟ يا بنشينم!!!