بعضی از آدمها مثل یه آپارتمان هستند !

بعضی از آدمها مثل یه آپارتمان هستند !

مُبله ، شیک ، راحت ...

اما دو روز که توش میشینی ،

دلت تا سرحد مرگ میگیره ...

بعضی ها مثل یه قلعه هستند !

خودت رو می کُشی تا بری توش ،

بعد می بینی اون تو هیچی نیست ،

جُز چند تا سنگ کهنه و رنگ و رو رفته !

اما بعضی ها مثل دیوارِ قدیمیِ یه باغند . . .

میری تو و مُدام قدم میزنی ...

نگاه می کنی ... عطرها رو بو می کشی ،

رنگ ها رو تماشا می کنی ...

میری و میری ... آخری در کار نیست ...

به دیوار که رسیدی ، بن بستی نیست !

میتونی دور باغ بگردی ...

چه آرامشی داره همنفس بودن با کسی ،

که عمق سینه اش ...

سرشارِ از عطر گلهای سُرخ و بهارِ نارنج است ...