پادشاهی بود که فقط یک چشم و یک پا داشت.

پادشاهی بود که فقط یک چشم و یک پا داشت.
 
پادشاه به تمام نقاشان قلمرو خود دستور داد
 
تا یک تابلو زیبا از او نقاشی کنند.
 
اما هیچکدام نتوانستند؛ آنان چگونه می‌توانستند
 
با وجود نقص در یک چشم و یک پای پادشاه، نقاشی زیبایی از او بکشند؟
 
سرانجام یکی از نقاشان گفت :
 
که می‌تواند این کار را انجام دهد و یک تصویر کلاسیک از پادشاه نقاشی کرد.
 
نقاشی او فوق‌العاده بود و همه را غافلگیر کرد.
 
او شاه را در حالتی نقاشی کرد كه
 
یک شکار را مورد هدف قرار داده بود؛
 
نشانه‌گیری با یک چشم بسته و یک پای خم شده.
 
چرا ما نتوانیم از دیگران چنین تصاویری نقاشی کنیم؛
 
پنهان کردن نقاط ضعف و برجسته ساختن نقاط قوت آنان.