نگذار هر کس که آمد و ماندنی نشد ...

نگذار هر کس که آمد و ماندنی نشد ...
تو را ...
دلت را ...
صداقتت را ...
با خودش یدک بکشد؛

نگذار دوست داشتنت را قیمت بگذارد،
که هر وقت از سر بی حوصلگی
 از سر نبودن آرامش آمد
و سراغت را گرفت ...
حالت را پرسید ...
دلت را قلقلک داد و باز رفت ...
و تو بمانی و دنیای اشک ...
تو بمانی و چرا و اما و اگر ...
آن که میرود باید میرفت ...
اصلا برای رفتن آمده بود ...
تو هم برو ...
تو هم خودت را از لحظه هایش که هیچ ،
از فکرش هم بگیر ...