شُوو بارونِن و مِه خُو بَی چِشُم ناهُندِن

شُوو بارونِن و مِه خُو بَی چِشُم ناهُندِن
حس اَکِردَم که دلُوم پیش چِشِت جا مُندِن
هَمی موقَع که اَبو یادِت اَکَم خیلی زیاد
خاطِرات پُر از اِحساسِمو هِی یادُوم اَتات
یادِ او شُوو که تا صُبح شَزَه بارون تُندُ تُند
تو به عشقُم سر به شونَم ساعَتو پیشُم تَمُند
نادونُم تو هم مثل مِه حسِ دل تَنگی اِتهَ
یا سَرِت گرمِ یه احساسِ خاشِن جایِ دِگَه
نادونُم مثل مِه هر سال تو هَمی سرمایِ دی
او قدرعشقُم تو دِلت هَن که دوبارَه یادوم بِِکی
هر دَفَع پیشُم تهُندَه مَه مَبو از خُو جدا
تمُوم زندیگیمَم دستی کِه بِهم تَکُن تَدا
تَگو بِی مِه بیْنین یه کُنجِ دِنجُ و خلوتی
تو نگاهُم بُکُنی یَک دلِ سیر به راحتی
همو شالی که بِت اُمگِه با یِه دنیا شورُ و شُوق
هَمُو کِه خُوم سَرِت اُمکِه از سرِ احساسُ و ذوق
هنوزَم گاهی بُپوش وَقتی توا جایی بری
بلکه وا یادِت بیا شُوون بارُونیِ دِی
همو شوون که خاشو گشتن عاشقانمو
چِکَه راه خُو کَج ماکِه دیر برسیم به خونَمو
نادونُم تو هم مثل مِه حسِ دل تَنگی اِتهَ
یا سَرِت گرمِ یه احساسِ خاشِن جایِ دِگَه
نادونُم مثل مِه هر سال تو هَمی سرمایِ دی
او قدرعشقُم تو دِلت هَن که دوبارَه یادوم بِِکی