خَستَه

خَستَه
ما خیلی زود عَوض بودیم
هر دو مو در عرض یِه سال
مِه خَستَه بودوم از تو و
تو بودی سرد و بی خیال
از روز اول ما بِه هم
اِحساس خوبی مُنَهَه
ولی تو چیزی اِدنَگو
مِه هم به تو اُمنَگو نه
توقُعی از هم مُنین
راحت بگم غریبه ایم
اِمرو نَبو هفته ی بعد
از هم دِگَه جُدا اَبیم
مِه خیلی خیلی خَستَمِن
هر چی بگم بُدون کَمِن
قید تو ایزَدِن دِلوم
دِگَه به تو ناگَم بِلُم
شوو پا اَبَم از جای خُو
به بهانه ی خواردِن هُوو
ایکَه تو خونَه راه اَرَم
کِه هر دو پام اَرِه خُوو
هی با خودُوم گپ اَزَنوم
هی با خودُوم شعر اخُونوم
با دل غِیض اَکُنوم بِی دِل خُو اَرَنجوُنُم
هیچی ولی نابو دُرُست
حس اَکُنُوم چیزی کَمِن
باید تمومی بُکنیم
مه خِیلی خِیلی خَستمِن
مِه خیلی خیلی خَستَمِن
هر چی بگم بُدون کَمِن
قید تو ایزَدِن دِلوم دِگَه به تو ناگَم بِلُم

خَستَه -عارف شاکری