مژده بده ، مژده بده ، یار پسندید مرا

مژده بده ، مژده بده ، یار پسندید مرا

سایه ی او گشتم و او برد به خورشید مرا



جان دل و دیده منم ، گریه ی خندیده منم
یار پسندیده منم ، یار پسندید مرا



کعبه منم ، قبله منم ، سوی من آرید نماز
کان صنم قبله نما خم شد و بوسید مرا



پرتو دیدار خوشش تافته در دیده ی من
آینه در آینه شد ، دیدمش ودید مرا



آینه خورشید شود پیش رخ روشن او
تاب نظر خواه و ببین کاینه تابید مرا



گوهر گم بوده نگر تافته بر فرق ملک
گوهری خوب نظر آمد و سنجید مرا



نور چو فواره زند بوسه بر این باره زند
رشک سلیمان نگر و غیرت جمشید مرا



هر سحر از کاخ کرم چون که فرو می نگرم
بانگ لک الحمد رسد از مه و ناهید مرا



چون سر زلفش نکشم سر ز هوای رخ او
باش که صد صبح دمد زین شب امید مرا



پرتو بی پیرهنم ، جان رها کرده تنم
تا نشوم سایه ی خود باز نبیند مرا