گاهی غزل بگو که پریشان بخوانمت

گاهی غزل بگو که پریشان بخوانمت
درسایه سار زرد درختان بخوانمت
دریک غروب جمعه ی پاییزی غجیب
باحس مهر و آذر و آبان بخوانمت
گاهی غزل بگو که دلم شاعرت شود
شاعرتر از ترانه ی باران بخوانمت
گاهی برای خلوت عصرم غزل بگو
تا در مرور بغض خیابان بخوانمت
فرقی ندارد این که غزل از چه گفته ای
تنها همین بس است : پریشان بخوانمت
اصلن غزل نگو تو فقط جلوه کن به چشم
تا در شکوه جلوه :غزل خوان بخوانمت..