عبدالرحمن بن حجاج می‏گوید: امام صادق علیه‏ السلام چون آخر

عبدالرحمن بن حجاج می‏گوید: امام صادق علیه‏ السلام چون آخر شب (برای مناجات با خدا) بر می‏خاست، صدای خود را (به دعا) بلند می‏کرد تا خانواده‏اش بشنوند و می‏گفتند:

اَللّهْمَّ أَعِنّی عَلی هَوْلِ الْمُطَّلَعْ وَ وَسِّعْ عَلَیَّ ضیقَ الْمَضْجَعِ وَ ارْزُقْنی خَیْرَ ما قَبْلَ الْمَوْتِ وَ ارْزُقْنی خَیْرَ ما بَعْدَ الْمَوْتِ.

خدایا مرا در بیم قیامت کمک فرما و تنگای خوابگاه (قبر) را بر من وسیع فرما و خیر قبل از مرگ و پس از مرگ را بر من روزی فرما.


کافی 2: 538 ح 13، بحارالانوار 87: 192