هیــــــــــس....

هیــــــــــس....
آرام تر....
مرتضـــــــــی دارد می آید...جسمش که آرام خواب است...صدایش را میگویم...همان که پر از آرامش است...دنیا به خود بیا...باز هم صدای محبوبم قرار است زلزله ای ایجاد کند...زلزله ای از عشق در قلب ها...که از زلزله ی واقعی خرابه ها و ویرانی های بیشتری بر جای میزارد....اما اینبار از نوع احساس و قلب...انگار قلبم دارد ویران میشود و فرو میریزد...شک ندارم خدا خودش نگران قلب ماست...شک ندارم مرتضی دارد مارا میبیند....
آهای زمین....آهای آسمان....
آهای زمین و زمان....صد ها روز شد که آرامید....گوش های خود را نگیرید....بلند شید و بلرزید از زلزله ای پر از احساس و بغض و عشق که محبوبم با صدایش خواهد آورد....
چیزی نماند....قلبم آرام باش....
اینبار صدای مرتضــــــــــــای ما کمی با بغض و اشک همراه است...
اما آرام باش...توکل کن بر خدا...از خدا و مرتضــــی کمک بخواه....
خدایا چیزی نماند....
مرتضــــــــی چیزی نماند به لرزیدن دنیا...
حواستان به ما هست؟....
آرام کنید قلبمان را....همین