دلم بهانه‌ی تو را دارد

دلم بهانه‌ی تو را دارد
تو می‌دانی بهانه چیست؟

بهانه همان است که شب‌ها
خواب از چشم من می‌دزدد

بهانه همان است که روزها
میان انبوهی از آدم ها
چشانم را پی تو می‌گرداند

بهانه همان صبری است
که به لبانم سکوت می‌دهد
تا گلایه‌ای نکنم از نبودنت